Prof. Marek Basiul
Wydział Sztuk Pięknych
Uniwersytet M. Kopernika w Toruniu
Recenzja monografii katalogowej pt.: Ubiór i Grafika Monika Izabela Kostrzewa – Dialogi
Pani Monika Kostrzewa jest artystką, której zainteresowania twórcze koncentrują się na działaniach multimedialnych, intermedialnych i interdyscyplinarnych dokonujących się na styku grafiki warsztatowej, mody i szeroko pojętego projektowania. Jej dorobek artystyczny, naukowy oraz niezwykłe zdolności organizatorskie są imponujące. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych im. W. Strzemińskiego w Łodzi, od momentu uzyskania dyplomu w 1995 roku rozwija się bardzo intensywnie. Poza uzyskaniem stopnia doktora
i doktora habilitowanego, ukończyła studia podyplomowe o kierunku Moda i Wzornictwo
w Université Lumière Lyon 2 na Politechnice Łódzkiej, a także podyplomowe studia menedżerskie. Lista dokonań twórczych i naukowych pani Moniki Kostrzewy jest bardzo długa i zawiera mnogość znaczących osiągnięć. Nie ma potrzeby przytaczać ich wszystkich, jednak wypada wspomnieć, że artystka w swoim dossier posiada pokaźną liczbę wystaw indywidualnych, zbiorowych, uczestnictwo w konkursach międzynarodowych, udział
w plenerach i warsztatach artystycznych, wykłady, kierowanie autorskim międzynarodowym projektem artystyczno – edukacyjnym „Mosty Sztuki”, organizowanie pokazów mody
i sympozjów, niemałą liczbę monografii artystycznych, artykułów i rozdziałów
w monografiach naukowych, a także wiele nagród i wyróżnień.
W kompozycjach graficznych utrzymanych w gamie błękitów, szarości i ugrów, Monika Kostrzewa wyraźnie odnosi się do świata natury. Mimetyczne struktury zbudowane
z organicznej materii kontrastuje z formami geometrycznymi (Dialogi 3, akwaforta, akwatinta odprysk, 2015), dzięki czemu uzyskuje rodzaj napięcia, gry, albo dialogu form. Wykorzystując podstawową właściwość grafiki, jaką jest jej powielalność, multiplikuje motywy, drukuje na przejrzystych tkaninach, nakłada je na siebie (Dialogi 5, grafika dwuwarstwowa na tkaninie) dzięki czemu do układu wprowadza przestrzeń, czyli element łączący grafikę z trójwymiarowymi projektami ubraniowymi. Wydaje się, że podstawowym imperatywem działań artystki jest chęć uczestniczenia w twórczym misterium, które rozgrywa się na płaszczyźnie i w przestrzeni.
Monografia katalogowa „Ubiór i Grafika Monika Izabela Kostrzewa – Dialogi” realizowana w ramach projektu badawczego „Moda a sztuka – wzajemne relacje obecne
w procesie zmian kulturowo estetycznych” jest bardzo ciekawym, artystycznym przedsięwzięciem. Związki drukarskich metod powielania obrazu z ubiorem są tak stare, jak sama ludzkość, wszak od najdawniejszych czasów wykorzystywano drzeworytnicze klocki do zadrukowywania tkanin organicznymi ornamentami, lub geometrycznymi wzorami. Autorka projektu ma doświadczenie artysty grafika oraz projektanta mody, dlatego doskonale wyczuwa te powiązania i próbuje w teraźniejszej rzeczywistości, posługując się własnym językiem artystycznej wypowiedzi, znaleźć płaszczyznę dialogu pomiędzy dwoma na pozór odległymi od siebie światami, grafiką i ubiorem. Doskonale porusza się zarówno w świecie tradycyjnych technik graficznych, jak i w królestwie mody. Godząc jedno z drugim stara się znaleźć nić porozumienia między akwafortą, akwatintą, drukiem cyfrowym a tkaniną, natomiast angażując do prezentacji swoich artystycznych obiektów przestrzeń, ruch i dźwięk, zbliża się do środków wypowiedzi jakie można odnaleźć w sztuce environment czy działaniach performatywnych.
We współczesnej baumanowskiej „płynnej nowoczesności”, gdzie podstawowe terminy odnoszące się do kultury i sztuki poddawane są stałej dekonstrukcji znaczeń i zmiennej interpretacji, grafika i ubiór prezentowane w katalogowej monografii Moniki Kostrzewy doskonale wpisują się w główny nurt dążeń zmierzających do redefiniowania dobrze znanych nam pojęć, zacierania granic i budowania platformy porozumienia dla poszczególnych dyscyplin sztuki.